Księga gości

Szanowna Pani Małgorzato, Prepraszam za ewentualne błędy w tekście poniewaz rzadko piszę po polsku. Jestem wierną czytelniczką od wielu lat i chciałam Pani podziękować za to, ze przyczyniła się Pani do tego że nie zapomniałam języka polskiego. Moja mama jest Polką i ja sama się urodziłam w Polsce, ale w wieku lat trzech wyjechaliśmy do Grecji (skąd pochodzi mój tata) i do ukończenia studiów żyłam w Atenach. Do rodziny z Polski przyjeżdżaliśmy co drugie lato, mam więc z Polski dużo miłych wspomnień, ale poza tymy wyjazdami, będąc w greckiej szkole i mając młodsze rodzeństwo które nie mówiło biegle po polsku, nie było codziennie okazji by mówić po polsku. Mama, miłośniczka książek, pomogła mi nauczyć się czytać po polsku i na którychś wakacjach kupiła jedną z Pani książek (zdaję mi się, że była to Kłamczucha). Dla mnie wtedy nie było tak łatwo ją przeczytać, ale dotarłam do końca i to właśnie mnie przekonało ze potrafię czytać literaturę po polsku! (A po za tym świetnie się przy lekturze bawiłam). Odtąd kupowałam po kolej wszystkie książki Jeżycjady, czytałam je wielokrotnie (mama też) i powędrowały ze mną aż do Paryża kiedy się tu wybrałam na doktorat (mieszkam tu do dziś). Jak sobie może Pani wyobrazić, teraz okazji do użycia polskiego jest jeszcze mniej, bo żonglujemy raczej między greckim i francuskim w naszej codzienności, ale Pani książki są zawsze okazją żeby poczytać sobie po polsku, i przy okazji podnieść się na duchu. Dwa tomy „Na Jowisza!” znalazłam ostatnio w polskiej księgarni w Paryżu i bardzo się ucieszyłam. Bardzo Pani dziękuję z głębi serca i życzę Pięknych Świąt pełnych radości i pokoju. Gdyby się kiedyś znalazła Pani w Paryżu, zapraszam na polsko-grecki-francuski poczęstunek :)

Olu, bardzo dziękuję za miły wpis i miłe słowa. Zawsze mnie tak samo cieszą i dają poczucie sensu. Dziękuję też za świąteczne życzenia!- tak, już pora zacząć je sobie składać, więc te Twoje serdecznie odwzajemniam!

Mimi M. - dziękuję za miłe słowa! Również czuję, że ta bliskość geograficzna ma przełożenie na bliskość innego wymiaru :) Mam nadzieję, że u Twojej Córeczki i Synka wszystko w porządku.

Mamo Isi, dzięki za wiad.pryw. A więc wszystko w porządku. Cieszę się i ściskam wszystkich przedświątecznie!

Ha, ha, Anette! Oczywiście Bobcio bawił się w Nerona i podpalał "Rzym" 😂😂 czyli kalki Żaczka:) ciekawe, czy dziś młodzież wie, co to kalki? :)) I pamiętam Twój wpis po urodzeniu Idusi ❤️ czekałam i trzymałam kciuki! Chyba też trochę tu zadziałała ta nasza wspólna "mała ojczyzna", jakoś mi tak do Ciebie blisko :)

A ja właśnie wczoraj zaczęłam czytać "Szóstą klepkę"! Idealne wyczucie czasu:). I melduję, że "Pan Tadeusz" też przeczytany. Test z lektury również napisany.

O, ja nie pamiętałam! - a to ci dopiero. Anette, proszę pocałować Idusię ode mnie w pachnące czółko!

Nie, Alku. To była moja wyrozumiała żona.

Wójcie! Święty Mikołaj nie może się mylić. A to on przyniósł mi chipsy.

Ciekawe, dlaczego Wójcicki pominął te trzy zwrotki w "Miejmy nadzieję" Asnyka: (...)Miejmy nadzieję!… nie tę chciwą złudzeń, Ślepego szczęścia płochą zalotnicę, Lecz tę, co w grobach czeka dnia przebudzeń, I przechowuje oręż i przyłbicę.// (...)Miejmy pogardę dla wrzekomej sławy, I dla bezprawia potęgi zwodniczej, Lecz się nie strójmy w płaszcz męczeństwa krwawy, I nie brząkajmy w łańcuch niewolniczy. // Miejmy pogardę dla pychy zwycięskiej, I przyklaskiwać przemocy nie idźmy! Ale nie wielbmy poniesionej klęski, I ze słabości swojej się nie szczyćmy. (...)