Księga gości

Dobry wieczór DUA. Nie wypada tak po nocy, ale zrobiłam właśnie małą przerwę w robieniu porządków ( myłam okna i kąpałam kwiaty). I czy... Somnambulia Srebrzyk się kwalifikuje? Dobrej nocy Wszystkim.

To taka, co lubi wiedzieć.

OK, Rysiu. Wpisuję Elektrę na pierwsze miejsce świeżo utworzonej listy przydatnych pseudonimów. Robię to tylko dla Ciebie! A jak Ci się podoba Teofila Bezbożek? Bo mnie się właśnie spodobała - taka ambiwalentna.

Bożenko, na zdrowie! Mały tu jak zwykle ruch przed Świętami, ale spodziewam się, że niebawem zgłoszą się liczni chętni do łamania główek za pomocą krzyżówek.

191 powieści. A są tacy którzy narzekają, że Jeżycjada to sobie za dużo tomów liczy i jak tak można, tyle pisać, kto to da radę. A przecież nikt nie wie, ile jeszcze książek Małgorzata Musierowicz wydała pod pseudonimem! Przypomniało mi się odpowiedź, jakiej udzielił Feliks W. Kres, będąc członkiem albo przewodniczącym kapituły nagrody literackiej, przyznawanej za twórczość z dziedziny fantastyki. Zapytano go, dlaczego tej nagrody nie otrzymał bardzo popularny pisarz Andrzej Pilipiuk, znany z ogromnej produkcji (również pod pseudonimami). Odpowiedź brzmiała, że dopóki to od niego będzie zależało, to nie przyzna nagrody za książki powstające w czymś w rodzaju jednoosobowego obozu pracy.

Kochana Pani Małgosiu, to ja dziękuję! Za radości, refleksje i wzruszenia nad lekturą Jeżycjady, za przyjemność wymyślania i układania jeżycjadowych łamigłówek, za możliwość podzielenia się tutaj tą przyjemnością. Pani słowa są dla mnie najmilszą nagrodą, prawdziwym gwiazdkowym prezentem. Gościć na Pani stronie, czytać taki wpis :). „(…) życie jest piękne. Li i jedynie”.

Melduję, że Noelka przedświątecznie przeczytana. Gdy każdą z części sagi przeczytało się kilkukrotnie, uwagę zwraca się na trzeci, czwaty plan. Kochana Autorko, zaiste jest Pani Homerem Jeżyc. Rozczuliło mnie odkrycie, że dwa drzewa w ogródku Elki- do dziś są wciąż te same. Dzięki takim szczególikom można poczuć, że kroki Tomka i Elki jeszcze nie przebrzmiały, a chwila sprzed trzydziestu lat zawisła w eterze. I wtedy dzieje się to, co z Mikołajem. Jak tu ktoś napisał: „nieprawdziwy, a przyszedł”. I oni też tak właśnie przychodzą- bohaterowie Jeżycjady. Dzięki mistrzowskiemu osadzeniu w rzeczywistości. Jestem takim trochę „jeżycjadowym archeologiem”, zdarza mi się zastanawiać, gdzie stał kiosk czy budka telefoniczna, które zniknęły bez śladu, a zostały wspomniane w Jeżycjadzie. Lub stwierdzam, że gdzieś rozrósł się drzewostan🙂Nieszkodliwa to, a przyjemna mania. Wiele mam też radości ze śledzenia opisanych zwyczajów i przedmiotów, o bardzo krótkim a charakterystycznym żywocie, po których z uśmiechem identyfikuje się lata. Do epitetu „Homera” dodałabym więc dla Pani i „Jędrzeja Kitowicza”.

Dziękuje bardzo za odpowiedz i życzenia, z chęcią przekaże życzenia Mamie, która tez Pani książki czytała już wiele razy. A ze obydwie mamy zwyczaj czytać Noelkę w okolicy Świąt Bożego Narodzenia, to ta książka wędrowała najczęściej w walizkach na trasie Ateny-Paryż (pewnie, że można by kupić drugi egzemplarz ale chyba za bardzo jestem przywiązana do tego „starego” wydania). Oby Pani jeszcze długo tworzyła! Pozdrawiam, Diana

Dzień dobry! Wpadam tu znad przedostatniej korekty - jeszcze tylko "Ciotka Zgryzotka" i wszystkie e-booki będą gotowe pod choinkę! Aaależ było z tym roboty, i w jakim tempie!// Mamo Isi, to się cieszę, że dublecik sprawił przyjemność. Tak, autorka nieprawdopodobnie płodna, jej twórczość z trudem mieści się w latach życia. Albo pisała w iście zawrotnym tempie, albo... miała licznych pomocników. Kilka jej powieści przeczytałam - poziom niejednolity. Jedne niezłe, inne zgoła słabiutkie i faktycznie jakby nie jedną ręką (i głową) pisane. Ale co tam, ich angielszczyzna jest wzorowa, więc korzyść wyniosłam niewątpliwą. A ja z kolei składam wielkie dzięki za Twój prezent!- nie, nie miałam tych recenzji teatralnych Wierzyńskiego i nigdy ich nie czytałam! Duża radość, bardzo Ci jestem wdzięczna za tego białego kruka! Ściskam najczulej!