Księga gości

O, jakże nam miło, że Starosta w dobrym zdrowiu i że szykuje się nowa, smakowita premiera książkowa. Wielkopolskie geny nie pozwolą DUA zasypiać w popiele gruszek, choćby tych z Kurnika. Więc coś tam będzie. Jak nie Chucherko, to może Herkulesik, albo inny Goliacik. Przyjmiemy ich z otwartymi ramionami, jak Gieniusia. Zwracamy się z uprzejmą prośbą o przydział papierogodzin ;-)

Pani Małgosiu - dziękujemy za wpis! Tak liczyłam, że zawita Pani od Księgi Gości jeszcze w sierpniu. Portret wszystkich sióstr Borejko- cudowna wiadomość! Już się nie mogę doczekać października. PS. Zasmuciło mnie "i czy w ogóle" odnośnie "Chucherka" . Ale wszystko rozumiem. Proszę się trzymać ciepło w tej zimnej końcówce sierpnia (w Małopolsce również zimno i szaro).

Weroniko, nie próbowałam, ale z tego co pamiętam przepis ten jest ponownie umieszczony w "Łasuchu literackim" jako potwierdzenie, że jest prawdziwy i działa (przepis, nie Łasuch).

Statystyka mówi, że na pewno próbował.

Tak! Gdyby 3 część się pojawiła byłoby wspaniale. Co do podtytułu to kiedy zobaczyłam twój wpis wpadło mi do głowy praktycznie to samo co Anette. Zresztą, zobaczymy co czas przyniesie. Zawsze najlepsze dla Jeżycjady będzie to co DUA postanowi.

Hej, a widzieliście podtytuł " Na Jowisza 2"? W pierwszym tomie było " Uzupełniam Jeżycjadę", w drugim jest " Nadal uzupełniam Jeżycjadę". Kto chciałby " Na Jowisza 3" ? ( Jaaaa!) I jaki macie pomysł na kolejny podtytuł?

A ja jestem okropnie ciekawa stosunku Pani, Pani Małgosiu do tej całej Pandemii, i myślę że Borejkowie jako ludzie myślący, bez telewizora w kuchni, na pewno nie dadzą sobie w kaszę dmuchać i nie będą bardziej cenić zdrowia niż życie. Również chciałabym przytoczyć dwa piękne cytaty, mianowicie „łatwiej jest ludzi oszukać, niż przekonać że zostali oszukani” oraz „nie protestowanie przeciwko błędom jest ich zatwierdzaniem”. Gorąco pozdrawiam.

Droga MM! Piszę na tej stronie pierwszy raz, a skłoniło mnie to, co napisał tu na początku lipca niejaki Szymon :) W pełni go popieram! Przyznam z góry, że jestem z rocznika '98, a Jeżycjadę uwielbiam właśnie za "podróże w czasie". Bardzo doceniam to, w jaki sposób opisywała Pani otaczającą Panią rzeczywistość - z humorem, z przymrużeniem oka. Mi, jako osobie młodej, która nie pamięta czasów innych niż obecne, z pełnym dostępem do wszelkich artykułów spożywczych itd. - bardzo ciekawią takie maleńkie wstawki z Pani książek, które pozwalają zrozumieć, jak się kiedyś żyło. Mogę podać przykłady: Gabrysia na zakupach, której nie udaje się prawie nic kupić, kakao, którego nigdzie nie można dostać, Kreska odrzucająca rzuconą w Operze czekoladę, Maciek, którego pierwsza myśl po zobaczeniu pięknej dziewczyny dotyczy cytryn, wreszcie - wzmianki o stanie wojennym. A to gdzieś przeszła milicja, a to nie ma taty Borejki... Wszystko to ma wielką wartość historyczną dla takich młodych osób :) Dlatego bardzo, bardzo proszę o uwzględnienie pandemii w "Chucherku"! Nie chodzi o opisywanie jej jakoś bardzo, ale wystarczą nawet maleńkie wzmianki typu "Wróciłam! Miałam skoczyć przecież jeszcze do sklepu po kaszkę dla Norci, a zapomniałam maseczki... - zakrzyknęła Agnieszka od progu, po czym stanęła wryta, widząc XYZ wypłakującą się Szymonowi w rękaw". Droga Pani MM, nawet takie malutkie zdanka wystarczą, aby czytelnicy poczuli, że nie są w tym całym chaosie sami, bo gdzieś tam są Borejkowie, którzy też zapominają maseczek i muszą wracać się po nie do domu! :) Zresztą pandemia to czas nie tylko smutku, w końcu w każdym czasie można odnaleźć radość. To też czas bardzo interesujący dla pandemicznych wątków romantycznych. Mogę tu podać swój przykład - otóż, poznałam chłopaka na pewnym kursie na miesiąc przed wybuchem pandemii. Było wspaniale, w planach kino, kawa, a tu nagle... wszystko zamknięte, nie wolno wychodzić z domu! A jednak dzień po dniu, rozmowy przez telefon, i jakoś wszystko się udało, spotkaliśmy się pod koniec kwietnia - na spacerze w lesie, bo tam nie było zakazu noszenia maseczek i można było normalnie pogadać. Z perspektywy czasu uważam, że taki test cierpliwości na samym początku był ciekawy i szalenie romantyczny ;) Mam nadzieję więc, że uwzględni Pani moją prośbę (z tego, co widziałam, inni czytelnicy tez są za!). A tymczasem serdecznie pozdrawiam i życzę dużo zdrowia!

Blanko - rozumiem Cię doskonale, ja również chodziłam po Jeżycach mocno wzruszona, pstrykałam zdjęcia co chwilę, Krasińskiego - magiczna uliczka :) Wójcie Wiewiórko - racja z tą przedsprzedażą! Zaraz zamawiam!

Szanowna Pani Małgorzato, czy istnieje sposób, by podzielić się z Panią zdjęciem krzewu róży, niegdyś zmarnowanego i nie rokującego nadziei, a przez pewne dłonie mojej znajomej i siłę własną odrodzonego? Nie potrafimy ustalić jaka do odmiana. Może Pani będzie znać. Pozdrawiam serdecznie ! (lutowa mama bliźniąt, sierpniowo półrocznych)