Księga gości

Najmilsza Autorko. Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin, zdrowia, uśmiechu, miłości i opieki Matki Boskiej.

Kochana Pani Małgosiu, wraz z samymi najserdeczniejszymi życzeniami wręczam po cichutku bukiet piwonii, orlików i ostróżek oraz pyszny torcik orzechowy z przepisu babci, uściski!

Najlepsze zyczenia urodzinowe, kochana Pani Malgosiu! Duzo zdrowia, pogody ducha, nieustajacej weny i wielu pieknych lektur! Czytam "Na Jowisza 2", jest wspaniale, podobnie jak pierwszy tom, tyle tam madrosci zyciowych... Dziekuje za budujace chwile, ktore spdzam przy lekturze. I tyle tam ciekawostek! (Np. "Powiedz prawde, ale ciszej. Literatura to lubi" - bardzo podobaja mi sie te slowa pani redaktor.) Jestem pelna podziwu dla Pani i Pani Rodziny, z wielu wzgledow. Dziekuje za podzielenie sie doswiadczeniami, emocjami, przemysleniami... Zycze milego, rodzinnego swietowania!

Najszanowniejsza Królowo naszych czytelniczych serc, z utęsknieniem oczekujących na kolejne tomy umiłowanej powieści! ♥️ Z okazji Urodzin Waszej Królewskiej Mości ośmielam się życzyć tego, co dla Waszej Miłości najfajniejsze, najbliższe, powolne, smakowite, bardziej fado niż hip--hopowe. Spowolnienia życzę nie bynajmniej z powodów wiekiem naznaczonych (broń mnie Panie Boże przed taką haniebną niestosownością), a tylko z przychodzącą, wraz z wintydżowym PESELem, miłością do smakowania obrazów rodem z Orzeszkowej czy innych epickich rozmachowców. A kontemplacja musi być czasochłonna! I basta! Kruchości ciasta, cierpkości owoców, słodyczy wnuczęcych uśmiechów i zdrowia dla Całej Królewskiej Rodziny, by żaden mars niepotrzebny nie chmurzył Twego szlachetnego, o Pani, oblicza. Niechże spełniają się Waszej Wysokości marzenia. Te jedwabne, te aksamitne i te włochate jak najbardziej też ♥️ I po horacjańsku - reszta niech będzie prosta i pełna pieśni. Z niesłabnącym od 1977 roku uczuciem składam Pani te hołdoczenia w dniu Jej Urodzin, chyląc z najwyższym uszanowaniem swą łepetynę. Czytelniczka. Miłośniczka. Wielbicielka.

Kochana Pani Małgosiu! Dziękuję za wszystkie książki i i wzruszenia. Życzę urodzinowo, samych pięknych chwil! Miłości, Współdzielenia Radości z Dziećmi i Wnukami! Zawodowo, życzę Pani samych oddanych czytelników i fantastycznych literackich przygód. Sobie życzę kolejnych powiesci ( mam urodziny za tydzień, moja Mama, świętowała wczoraj i obie kochamy Pani twórczość )

Pani Małgorzato, Z okazji urodzin dużo zdrowia, spokoju ale tylko wtedy kiedy go Pani potrzebuje, aktywności aby nie było za nudno, dobrego humoru i najwięcej miłości:) 100 lat!

Jak mnie nie powstrzymacie, przepiszę wszystko, całe XXIII rozdziały i w dodatku nie po kolei, tylko jak mi się naraiły, bo wciąż wracam do książeczki! "Tedy wracam, furteczkę znów za sobą dociskam/ i twarzą w twarz z plebanią patrzymy sobie z bliska./ ...Ogródek przed nią mały, lekko pochyły przy tym,/ tak, że się dach gontami aż w błękit zdaje wzbity,/ choć naprawdę nie wyższy od starych już jarzębin,/ co na wietrze jagodą stukały o gołębnik./ Okien cztery. Dwa z lewej, a więc drugie dwa z prawej,/ (jesienią to tytonie do ócz im włażą prawie...)/ dołem zwykłe nasturcje - płomienne, rude, płowe./Te to kiedyś kwiatami dom podpalić gotowe! / Lecz cały wdzięk plebanii chyba się w ganku streszczał./ Wysrebrzony na słońcu, poszarzały w deszczach,/ miał w wyrazie uprzejmość dobroduszną - i prawie/ uśmiech - który się rzeczom też czasem śni na jawie.../ Dwie poręcze, pięć schodków, a każdy z nich inaczej/ i krzywy i pochyły - ot - jak się deska paczy/ od własnego ciężaru, zmian pogody i stąpań./ Daszkiem nakryta przestrzeń w głąb była raczej skąpa,/ za to na oba boki rozsiadła się szeroko/ jak baba z kobiałkami, czy na kurczętach kokosz./ Prawda! Jeszcze drapaczka, ta u pierwszego schodka,/ tępa i zardzewiała, abyś wchodząc do środka/ miał na czym z grud jesiennych but oskrobać gliniasty./...Całe lato ją za to na własność brały chwasty./ Ganeczek ów w dodatku gapił się z pod strzępiatej/ grzywy dzikiego wina, zaś na krzyż bite łaty,/ na których ciężar lata soczystą zwisł zielenią,/ brzozy jeszcze naskórkiem i łuszczą się i lenią.../ Prócz kilku wąsów, prężnie macających powietrze,/ liść się wszystek przez kratę na zewnątrz wolał przetrzeć,/ u łat, gąszcz odcedzonych już, zostawiając łodyg./ Chłód w nich mieszkał, miał zieleń i prawie posmak wody."

Kochana pani Małgorzato! Wszystkiego najlepszego z okazji urodzin! Zdrowia przede wszystkim, ale też tych wszystkich rzeczy, które dają Pani radość. Jeśli został jeszcze kawałek piernika to się rzucam - właśnie miałam ochotę na piernik, ale zmógł mnie katar i ogólne zniechęcenie. Odsłuchałam wczorajszą rozmowę z Paniami - bardzo miło było Was usłyszeć, a Pani Emilka ma taki zaraźliwy, radosny śmiech, od razu robi się lepiej. Przesyłam serdeczne uściski.

"Od starego kościółka, w bzy cały zanurzony,/ mur plebanię odgradzał - mur niski i bielony,/ i furtka ochełtana i ten biegnący od niej / w darń mszystą kamieniami głęboko wrosły chodnik./ Parę kroków zaledwie... Zanim policzysz płyty,/ jużeś u drzwi zakrystii, sztabą na krzyż obitych.../ W darni kilka nagrobków... Niczyich już... Nie szukaj/ ni mchów o imię pytaj... Czas wszystko dawno spłukał.../ Stary kamień znów tylko starym się stał kamieniem/ i nie smutek od grobów tych tchnie - a ukojenie./ Bliżej bramy - dzwonniczka. Gontem kryta, szurpata,/ próg u niej łękowaty, sęki podeszłe w lata,/ wnętrze aż po dach puste, prócz popielatych belek,/ na których rosa dzwonów skrapla się co niedzielę.../ I jeszcze - spójrz! U bramy dziw jakiego nie spotkasz!/ Choć piorun pień jej rozkuł i wypalił od środka,/ gdy lipiec ją nawiedzi - ta lipa niedobita/ w złociste się i pszczele rozkwita Magnificat!"